Raja yang Tuhan Allah kasi tunju memang
2
Akurang ko suku-bangsa di mana-mana dong ator siasat?
Deng akurang ko orang dari macam-macam negrí cari akal yang parcuma sa?
2 Raja dong di anteru dunya ada tanam kaki sama-sama.
Deng kapala dong dari mana-mana barunding,
ko malawan sang TUHAN deng raja yang Dia su tunju memang.a
3 Dong bilang, “Tuhan ada ika ame sang kotong,
sama ke kotong jadi Dia pung budak!
Mari ko kotong lapás buang Dia pung rante dong.
Deng mari ko kotong buka buang Dia pung tali, ko biar kotong jadi bebas!”
4 Ma TUHAN yang ada dudu di Dia pung korsi parenta di sorga,
cuma katawa sa!
Deng yang ada parenta di langit,
katawa olok-olok sang itu suku-bangsa dong.
5 Ais ju Dia masparak sang dong,
tagal Dia mara talalu.
Dia mau kasi taku sang dong bilang,
6 “Biar bosong cari jalan karmana ju,
ma Beta su angka deng kasi kuasa sang raja yang Beta su pili memang!
Deng Beta su kasi dia deng parenta di gunung Sion, di kota Yerusalem,
andia Beta pung tampa yang barisi tu!”
7 Ais ju, itu raja yang Tuhan su pili tu, kasi tau bilang,
“Beta mau kasi tau TUHAN pung janji sang beta yang bilang,
‘Lu ni, Beta pung Ana.
Ini hari, Beta su angka sang Lu ko pegang parenta,
te Beta ni, Lu pung Bapa.b
8 Biar Lu minta sa,
ais Beta kasi suku-bangsa dong jadi Lu pung pusaka.
Deng Beta sarakan anteru dunya sampe di huk-huk,
ko jadi Lu pung tana milik.
9 Kalo mau, nanti Lu bisa kasi ancor buang sang dong pake besi kudung,
ko, kasi pica buang sang dong sama ke pareu tana.’”c
10 Andia ko bosong raja yang laen dong!
Jang bodo, é! Pikir panjang doo!
Yang pegang parenta di ini dunya dong!
Inga bae-bae, ko biar Tuhan Allah bisa ajar ame sang bosong.
11 Karjá kasi TUHAN deng randá hati yang batúl.
Layani sang Dia deng rasa hormat deng taku.
12 Ciom Dia pung kaki.
Te kalo sonde mau bekin bagitu, nanti Dia mara!
Deng kalo Dia mara, nanti bosong ancor buang!
Dia bisa capát mara.
Ma samua orang yang pi cari lindung di Dia,
paling ontong, te dong aman deng tanáng sa!